Een sTOFFE stempel + give away

Geen stof (alleen het labeltje), geen naaimachine maar een stempel. Ik had ze al vaker voorbij zien komen op de diverse blogs. Dat wilde ik ook eens proberen met het risico dat ik er een 'verslaving' bij heb. Ik bestelde een setje gutsen bij haar. Met een uitleg erbij kon ik aan de slag.
De beste vriendin van mijn dochter vierde haar verjaardagsfeestje en mijn eerste stempel ging mee als kadootje.

Valt nog niet tegen voor zo'n eerste stempel toch?
Oefening baart kunst is nog steeds het gezegde. Daarom ga ik er eentje weggeven zodat ik goed kan oefenen. Degene die 'm wint mag zelf een naam doorgeven die op de stempel moet komen. Ik weet niet of het te hoog gegrepen is maar bij 50 volgers ga ik er eentje weggeven. Als je een reactie geeft op dit bericht dan weet ik dat je mee wilt doen. Een linkje op je blog zou ik heel leuk vinden ;-)

Een tweede leven voor mijn spijkerbroek

Hij is af! Lang lag mijn oude broek te wachten tot ik de schaar erin durfde te zetten. Ik wist dat ik deze niet meer ging dragen maar toch was er een drempel om hem een tweede leven te geven. Toen de broek 'gesloopt' was werd het enthousiasme om er een tas van te maken steeds groter.
De jongste dochter koos er een stofje bij. Ik maakte de tas volgens het patroon van het lunchtasje van ByMiekk. Zo'n eerste tas is er toch eentje met leermomenten. Zo appliceerde ik de bloem op de zak en naaide dus meteen een gedeelte van de zak dicht ;-). Volgende keer dus eerst een gedeelte appliceren en daarna pas de zak op het voorpand naaien. Niet zo'n ramp want de zak zit er toch meer voor de sier dan dat deze gebruikt zal worden, maar goed een klein detail dat ik de volgende keer toch anders doe. Ook kwam ik in de problemen bij de allerlaatste stap; het sluiten van het keergat. Omdat het een stretch-sprijkerbroek was is dit gedeelte tijdens het keren wat uitgerekt. Tijdens het sluiten hield ik stof over. Ik heb het nu opgelost door in het midden van het voorpand een knip te geven. De stof heb ik hier wat over elkaar heen getrokken en dit weer verdoezeld met een stukje biaisband waar de knoop weer opgenaaid is.
Maar uiteindelijk best trots op mijn eerste recycle-project.

 

 

Ik maakte de stiksels op de achterzakken in fleurig groen en roze.

Gewoon een simpel tasje

Ik probeerde eens een tasje. Helemaal niet moeilijk. Met vilt een grijze cirkel en een paars hartje. En omdat ik iets met labeltjes heb stopte ik er een paar onder de cirkel. Deze zomer staan er twee nieuwe tassen gepland voor de dochters. Kunnen ze volgend schooljaar beginnen met een een fleurige tas. Nu nog opzoek naar een geschikt patroon.

 

 

Op z'n Hollands

Onze overbuurvrouw is helemaal van het Delfstblauw. Toen ze vroeg om een schortje te maken voor haar dochtertje hoefde ik dan ook niet lang na te denken over de stof. Ik combineerde het met donkerblauw met stippen. Uit het Delftsblauwe stofje knipte ik een vierkantje en appliceerde dat op de zak. Onderaan stikte ik nog een mooi randje om het helemaal meisje-meisje te maken.
Dat wordt smullen daar.

Ik zit!

Zo via via komen er weleens verzoeknummers binnen. Zo ook vroeg iemand me of ik een kussenset kon maken voor een TrippTrapp. Ik ging de uitdaging aan. Ik had de beschikking over een orgineel kussentje dus ik kon alles meten en uitvoerig bekijken. Ook de uitleg van Jace-did-it kwam heel goed van pas. Toch was de eerste versie nog iets te smal om over de rugleuning te kunnen. De tweede versie was perfect. Ik sta er zelf soms nog van te kijken van wat je allemaal 'gewoon' zelf kunt maken.

Zonnebril-zakje of toch niet.............?

Al laat de zon zich de laatste dagen niet vaak zien, toch maakte ik het zonnebril-zakje volgens deze beschrijving van ByMiekk. Ik combineerde wat restjes stof bij elkaar en in no-time had ik dit leuke resultaat. Nu nog de zonnebril er in en.............,hmmm mijn dochter was me voor. Geen zonnebril-zakje maar een tasje voor de familie Filly. Weet ik meteen wat ik met de volgende restjes kan maken.

Voor de 7e keer 30

Hoera, het is feest! Vandaag word ik voor de 7e keer 30 (voor de slimme rekenaars; ik word dus 36).

Ik hoefde dit jaar niet lang na te denken over een kado. Eerder vond ik het altijd lastig om iets te verzinnen maar sinds ik het naaivirus te pakken heb is het niet moeilijk meer.

 

En wat kreeg ik vandaag?

Ik heb er lang naar uitgekeken en eindelijk ben ik de trotse bezitter van dit receptenboek.

Wat zal ik eens gaan 'koken'?